Bird decline, insect decline and neonicotinoids

De natuur wordt in veel tuinen niet meer gedoogd. Het is een trend om een tuin te beleggen met stenen of tegels en te omzomen met een schutting in plaats van een heg. Overal worden planten in potten gezet in plaats van de volle grond. Hier is geen plaats meer voor plant of dier. Geen vlinders, insecten, egeltjes, vogels en andere prachtige natuurverschijnselen. Vlinders kunnen zich niet meer voeden of een eitje afzetten want daarvoor zijn bloeiende planten en hier en daar een brandnetel nodig. Insecten, egels en andere dieren kunnen zich niet meer verschuilen en voedsel zoeken onder de struiken en in tuinafval. De vogels, als roodborst, winterkoningen, kool- en pimpelmezen vinden geen struiken of bomen meer om te schuilen en te nestelen. In deze tuinen zijn de insecten waarmee ze hun jongen voeren niet meer aanwezig. Egels vinden er geen wormen en slakken en worden tegen gehouden door al die schuttingen. In de stedelijke omgeving wordt het voortbestaan van insecten nog verder bemoeilijkt door verschraling van de beplantingen. Steeds vaker worden uit kostenoverwegingen kleurrijke beplantingen vervangen door verharding of gazons. En dat is bepaald niet bevorderlijk voor de levenskansen van insecten. Tips voor natuurlijk tuinieren en de bevordering van biodiversiteit in de stedelijke omgeving, zie bijlage.

In het laatste decennium zijn er een aantal nieuwe infectieziekten geconstateerd die amfibieën, honingbijen, vleermuizen en merels hebben gedecimeerd. Steeds meer wetenschappers verdenken bestrijdingsmiddelen er van de eigenlijke veroorzaker van deze epidemieën te zijn. Vermoed wordt dat blootstelling aan lage concentraties van bestrijdingsmiddelen een aantasting van het immuunsysteem veroorzaakt waardoor de gevoeligheid voor ziekteverwekkers toeneemt. De recente vloed van infectieziekten begon bij amfibieën. Wetenschappers ontdekten de veroorzaker - een schimmel die Batrachochytrium dendrobatidis wordt genoemd - in 1998. Meer dan 1.800 species van amfibieën worden momenteel met uitsterven bedreigd en er blijkt een sterke correlatie met het pesticiden gebruik te zijn. Zes jaar nadat wetenschappers de schimmelaanval op amfibieën ontdekten, begonnen geheimzinnige infectieziekten honingbijenvolken te decimeren. Tussen 2006 en 2009, vernietigden ziekteverwekkers jaarlijks 35 procent van de bijenvolken in de V.S. Veel deskundigen geloven dat deze ontwikkeling een samenspel van stress factoren (eenzijdige voeding, decennia van industriële imkerijpraktijken, en ziekteverwekkers) is. Maar er zijn nu overtuigende wetenschappelijke bewijzen dat uiterst geringe hoeveelheden van een nieuwe klasse van insecticiden, de neonicotinoiden, het immuunsysteem van honingbijen verzwakken.

We grow flowers in our gardens for our own enjoyment. But colour and perfume are really the plants’ way of advertising themselves to insects. Sweet nectar and protein-rich pollen are bait to encourage insects to visit. In return, pollen is carried from one flower to another on their bodies so the flowers are fertilised. Bees are among the most beneficial insects for a garden. The best way to attract them to your garden is to provide them with some of their favourite plants such as lavender, foxgloves, rosemary, sunflowers and bluebells. Flowers with long narrow petal tubes, such as evening primrose and honeysuckle, are visited by moths and butterflies. Only their long tongues can reach deep down to the hidden nectar. Short-tongued insects include many families of flies and some moths. They can only reach nectar in flowers with short florets. Hoverflies, wasps, ladybirds, lacewings, ground beetles and centipedes are the gardener’s friends and will help control garden pests such as aphids and caterpillars. Insects such as spiders, mites, millipedes, sow bugs, ants, springtails and beetles inhabit the soil food web in the uppermost 2 to 8 inches of soil. They participate in decomposing plant and animal residue, cycling nutrients, creating soil structure and controlling the populations of other soil organisms, including harmful crop pests. Decaying organic matter in soil is the source of energy and nutrients for garden vegetables and ornamental plants. By growing flowers attractive to a range of insects, our gardens can also become important feeding stations for bats, hedgehogs, birds and other wildlife. The most important factor when encouraging wildlife into your garden is not to use insecticides.

Der Einsatz von Insektiziden in Gärten, Grünanlagen und in der Landwirtschaft vergiftet Insekten und ihre Jäger - Vögel und Fledermäuse. Intensive Grünflächenpflege in öffentlichen und privaten Anlagen führt zum Rückgang von Insekten und damit zu schwindendem Nahrungsangebot für alle Insekten fressenden Tierarten. Eine englische Studie zeigt auf, dass Haussperlinge auch bei ausreichendem Angebot von geeigneten Brutplätzen eine zu geringe Reproduktionsrate aufweisen, weil die nötigen Insekten zur Jungenaufzucht fehlen – zwei von drei Jahresbruten verhungern, die Bestände sinken. Und in der Tat mangelt es Haussperlingen Passer domesticus in den heutigen Städten nicht nur eklatant an Brutplätzen, sondern auch an Insekten als Nestlingsnahrung, Samen tragenden Wildstauden und –gräsern als Nahrung für die Altvögel und an Sand- und Wasserflächen zur Gefiederpflege. Der Rückgang des einstigen Allerweltsvogels kann als Indikator für die Bestandsentwicklung anderer Stadt bewohnender Tierarten dienen.

In the Netherlands, 766 species of larger moths are considered native. About one-third of the species are decreasing and all species together show a significant, declining, trend in abundance. It may well be that the severe decline in some bird species in Northwestern Europe, especially of those that inhabit agricultural landscapes like Corn Bunting (Miliaria calandra) and Eurasian Skylark (Alauda arvensis), is related to the decline in moth diversity. It can be hypothesized, that the most important trigger is the period in which these birds feed their young.

We studied arthropod occurrence in fallow land, extensively used pastures, extensively used meadows (cut twice or three times a year) and intensively used meadows (cut more than three times ayear) in Upper Bavaria.

Medium-sized arthropods (5-15mm) were encountered much less frequently on intensively used and fallow land than on pastures and extensively used meadows. Large individuals (>15mm) were observed most frequently on pastures but were hardly found on intensively used meadows. In autumn they occurred almost exclusively on pastures and fallow land. Species richness was the highest on pastures and the lowest on intensively used meadows. The study underscores the depletion of arthropod fauna and in particular the decline of large arthropods on intensively used meadows. It indicates that extensively used meadows and extensively used pastures in particular are the most favourable sources of nutrition for insectivores such as reptiles, amphibians, birds or bats.

In the last few decades bat populations have been declining at alarming rates worldwide. Bats remain the most endangered land mammal in the United States. An important factor could be increased use of pesticides, both in agriculture and in the treatment of building materials against pests. Bats are the primary predators of night-flying insects and will live or relocate to areas where there are lots of insects.

BY SONIA SHAH

For decades, toxicologists have accrued a range of evidence showing that low-level pesticide exposure impairs immune function in wildlife, and have correlated this immune damage to outbreaks of disease. In the past dozen years, three new diseases have decimated populations of amphibians, honeybees, and — most recently — bats. Increasingly, scientists suspect that low-level exposure to pesticides could be contributing to this rash of epidemics. The recent spate of widespread die-offs began in amphibians. Scientists discovered the culprit — an aquatic fungus called Batrachochytrium dendrobatidis, of a class of fungi called “chytrids” — in 1998. Its devastation, says amphibian expert Kevin Zippel, is “unlike anything we’ve seen since the extinction of the dinosaurs.” Over 1,800 species of amphibians currently face extinction. There is a strong correlation between pesticide use and declining amphibian populations. Six years after scientists discovered the fungal assault on amphibians, a mysterious plague began decimating honeybees. Foraging honeybees first started vanishing from their hives, abandoning their broods and queens to certain death by starvation, in 2004. Alarmed beekeepers dubbed the devastating malady “colony collapse disorder.” Between 2006 and 2009, colony collapse disorder and other ills destroyed 35 percent of the U.S. honeybee population. Some experts believe colony collapse disorder is the result of a “perfect storm” of honeybee-debilitating factors: poor nutrition, immune dysfunction from decades of industrial beekeeping practices, and the opportunism of multiple pathogens, acting in malevolent concert. But many beekeepers believe that a new class of chemicals based on nicotine, called neonicotinoids, may be to blame. Two years after the honeybees started disappearing, so, too, did bats. The corpses of hibernating bats were first found blanketing caves in the northeastern United States in 2006. The disease that killed them, caused by a cold-loving fungus called Geomyces destructans — and dubbed White-nose Syndrome for the tell-tale white fuzz it leaves on bats’ ears and noses — has since destroyed at least one million bats. University of Florida wildlife ecologist John Hayes calls it “the most precipitous wildlife decline in the past century in North America.”

Like the mysterious Batrachochytrium dendrobatidis fungus infesting amphibians, Geomyces could be a novel pathogen, newly preying upon defenseless bat species. But scientists have also started to investigate whether pesticide exposure might be playing a role.

Het gaat zo slecht met de egels in Nederland dat deze op de Rode Lijst van bedreigde zoogdieren zouden moeten komen. Op grond van voorlopig onderzoek lijkt het aantal egels in Nederland in de afgelopen tien jaar gehalveerd. Recentelijk was het voor het eerst ook mogelijk een trend voor egels te berekenen vanuit de jaarlijkse systematische vogeltellingen die worden uitgevoerd door vrijwilligers van SOVON. Bij die tellingen worden ook zoogdieren gezien en geteld. De trend is dat er bijna de helft minder egels zijn in Nederland dan halverwege de jaren negentig (een significante afname in de periode 1994-2008), toen de neonicotinoide insecticiden werden ingevoerd (zie bijlage). De egel komt van nature vooral voor in kleinschalige boerenlandschappen, zoals nog in grote delen van Oost-Nederland zijn te vinden. In deze landschappen met veel houtwallen, heggen, kleine bosjes en rommelhoekjes op erven is voor de egel niet alleen voldoende voedsel te vinden, maar ook veel plek om zich te verschuilen. De egel is ook een bekende verschijning in tuinen in West-Europa. Sinds het overvloedige gebruik van insecticiden zijn er steeds minder egels in onze velden en tuinen. De egel is namelijk een van de grotere insecteneters.